آلـبـرت اینـشـتـیـن

آلبرت اینشتین فیزیک‌دان نظری زادهٔ آلمان بود. او بیشتر به خاطر نظریه نسبیت و بویژه برای همـ‌ارزی جرمـ و انرژی (E=MC2) شهرت دارد. علـاوه بر این، او در بسط تئوری کوانتومـ و مکانیک آماری سهمـ عمده‌ای داشت. اینشتین جایزه نوبل فیزیک را در سال 1921 برای خدماتش به فیزیک نظری و به خصوص به خاطر کشف قانون اثر فوتوالکتریک دریافت کرد. او به دلیل تأثیرات چشمگیرش، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیزیکدانانی شناخته می‌شود که به این جهان پا گذاشته‌اند. در فرهنگ عامه، نامـ (اینشتین) مترادف هوش زیاد و نابغه شده‌است.

کودکی انیشتین
انیشتین در 14مارس 1879 در ساعت 11:30 صبح به وقت محلی در یک خانواده یهودی در شهر اولمـ در ورتمبرگ آلمان، واقع در 100 کیلومتری اشتوتگارت بدنیا آمد. پدرش هرمان انیشتین یک فروشنده بود که بعدها یک کارخانه الکتروشیمیایی را تأسیس کرد و مادرش پولین نی کوچ نامـ داشت. آنها در کنیسه اشتوتگارت-باد با یکدیگر ازدواج کردند.
در زمان تولد، مادر آلبرت به خاطر اینکه سر او بسیار بزرگ بود و حالتی عجیب داشت بسیار نگران بود. هرچند که با رشد او، کمـ کمـ بزرگی سرش کمتر به چشمـ می‌آمد، اما از عکس‌های او معلومـ است که کله‌اش نسبت به بدنش بزرگ‌تر بوده است؛ به این ویژگی در افرادی که سرهای بزرگی دارند (سربزرگی خوش‌خیم) گفته می‌شود که هیچ ارتباطی با بیماری یا مشکلـات ادراکی ندارد.
یکی دیگر از مشهورترین جنبه‌های کودکی انیشتین این است که او خیلی دیرتر از بچه‌های معمولی صحبت کردن را آغاز کرد.

اعضای خانواده آلبرت، همگی یهودیهایی لـاقید بودند و از همین رو، او در یک مدرسه ابتدایی کاتولیک درس می‌خواند. او با اصرار مادرش آموزش ویولون می‌دید. اگرچه او از همان ابتدای کار مشق ویولون را دوست نداشت و در نهایت نیز آنرا کنار گذاشت، اما بعدها آرامش عمیق خود را در سوناتای ویلون موتسارت بدست می‌آورد.
وقتی انیشتین پنج ساله بود، پدرش به او یک قطب‌نمای جیبی نشان داد و انیشتین پی برد که در فضای خالی چیزی بر روی سوزن تأثیر می‌گذارد؛ او بعدها این اتفاق را یکی از تحول‌آمیزترین اتفاقات زندگی‌اش توصیف کرد.
در سال 1889، دانشجویی به نامـ مکس تالمود (بعدها به نامـ تالمی)، که به مدت شش سال پنجشنبه شب‌ها به منزل خانواده انیشتین می‌آمد، انیشتین را با مهمترین متون علمی و فلسفی آشنا کرد، که از جمله آنها می‌توان به (نقد خرد ناب) از کانت اشاره کرد. همچنین در اواخر دوران کودکی و اوایل دوران بزرگسالی، دو عموی او با توصیه و تهیه کتاب‌هایی در زمینه علمـ، ریاضی و فلسفه، به رشد فکری او کمک میکردند.

در سال 1894 در پی ناموفق ماندن کسب‌وکار هرمان انیشتین در صنعت الکتروشیمی، خانواده انیشتین از مونیخ به پیوا- شهری در ایتالیا در نزدیکی میلـان- مهاجرت کردند. انیشتین اولین فعالیت علمی خود را با عنوان (بررسی وضعیت اتر در زمینه‌های مربوط به مغناطیس)، در همان زمان برای یکی از عموهایش می‌نوشت. آلبرت برای تمامـ کردن درسهایش، در مدرسه شبانه روزی مونیخ ماند و پس از آنکه تنها توانست یک ترمـ را تمامـ کند در بهار سال 1895 دبیرستان را رها کرده و برای پیوستن به خانواده‌اش رهسپار پریوا شد. یک سال و نیمـ پیش از امتحانات نهایی، او بدون اطلـاع والدینش و با متقاعد کردن مسئولین مدرسه به اینکه بواسطه یک گواهی پزشکی به او اجازه مرخصی بدهند مدرسه را ترک کرد اما این بدان معنا بود که انیشتین هیچگونه گواهی در تحصیلـات متوسطه کسب نکرد.  در همان سال یعنی در سن 16 سالگی، او آزمایش ذهنی را که به (آیینه آلبرت انیشتین) شهرت دارد انجامـ داد. اوپس از خیره شدن به آیینه، آزمایش کرد که اگر با سرعت نور حرکت کند چه اتفاقی برای تصویرش خواهد افتاد؛ نتیجه‌گیری او مبنی بر اینکه سرعت نور مستقل از بیننده‌اش است، بعدها به یکی از دو فرضیه نسبیت خاص تبدیل شد.
در آزمون ورودی موسسه فدرال پلی تکنیک زوریخ-که امروزه به ETH زوریخ شهرت دارد- اگرچه امتیاز آلبرت در بخش ریاضی و علومـ عالی شد، اما امتیاز پایین او در بخش ادبیات مانع از قبولی وی شد. پس از آن خانواده‌اش او را به آرائو در سوییس فرستادند تا تحصیلـاتش را در آنجا به اتمامـ برساند؛ پس از آن دیگر معلومـ بود که آلبرت آنگونه که پدرش می‌خواست مهندس الکترونیک نخواهد شد. او در آنجا به مطالعه تئوری الکترومغناطیس که بسیار کمـ به آن پرداخته شده، مشغول شد و در سال 1896 دیپلمـ خود را دریافت کرد. در این مدت او در منزل خانواده پروفسور یاست وینتلر اقامت کرد و در آنجا به عنوان اولین تجربه عاشقانه، به ماری دختر این خانواده علـاقمند شد. مایا، خواهر انیشتین که نزدیکترین همراز او بود بعدها با پسر همان خانواده یعنی پل ازدواج کرد و و دوست او نیز یعنی مایکل بسو با دختر دیگر همان خانواده یعنی آنا وصلت کرد.  پس از آن انیشتین در ماه اکتبر در موسسه فدرال پلی تکنیک ثبت نامـ کرد و به زوریخ رفت؛ در همین حال ماری نیز برای تدریس به اولسبرگ در سوییس رفت. او در همان سال شهروندی خود در ورتمبرگ را لغو کرد.

کار
پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه، اینشتین نتوانست شغلی در رابطه با تدریس پیدا کند. پدر یکی از همكلـاسی‌هایش به او کمک کرد تا در یکی از دفاتر ثبت اختراع در سوئیس در سال ۱۹۰۲ استخدامـ شود.

سال‌های آخر
وی در خلـال جنگ جهانی دومـ به آمریکا مهاجرت کرد تا در پروژه‌ای که این کشور به منظور تحقیقات برای ساخت بمب اتمی راه‌اندازی کرده بود شرکت کند. پس از پایان جنگ و تأسیس اسرائیل به آن کشور مهاجرت کرد و به عنوان عضو هیئت علمی و استاد در دانشگاه عبری اورشلیمـ به تدرس پرداخت. سرانجامـ دوباره به آمریکا بازگشت و در شهر پرینستون ساکن شد و در روز 18 آوریل 1955 در همان‌جا در گذشت.

برای كسب اطلـاعات بیشتر در رابطه با زندگی آلبرت اینشتین این اسطوره بزرگ اینجا را كلیك كنید.

لطفا نظر خـود را در رابـطه با مقـالـه فوق در فيلدهـاي زير نوشته و ارسال نمائيد:

	نـامـ:
	ايميـل:
	تـوضيحـات:
لطفـا كد امنيتي نمايش داده شده را در فيلد زير وارد كنيد:

---

[بازگشـت به بـالـا] [چــاپ] [ارسـال بـراي دوسـتـان]
لينـك‌هـاي مرتبـط: [ساير مقــالــات] - [عضـويـت در خبـرنـامـه]